บรรณาธิการ WOW สามประเทศสรุปทุกความรู้สึกจากงาน Watches and Wonders Geneva ปีนี้
บทความ: อาชก โซมาน, แดเนียล โก และ รักดี โชติจินดา ภาพเปิด: WWGF/KEYSTONE/Valentin Flauraud
เป็นธรรมเนียมประจำทุกปีของบรรณาธิการ WOW จากสิงคโปร์ มาเลเซียและไทยที่จะร่วมกันเขียนบทความสรุปสิ่งต่างๆ ที่ได้เห็นภายในงาน Watches and Wonders Geneva นี่ไม่ใช่การรวบรวมข้อมูลที่ปรากฏอยู่ในสเปคนาฬิกา หากแต่เป็นบทสนทนาที่ไหลไปตามธรรมชาติ ตั้งแต่เรื่องพัฒนาการด้านกลไกควบคุมระบบโครโนกราฟชนิดใหม่ของ TAG Heuer ไปจนถึงนาฬิกาดาราศาสตร์เรือนยักษ์ขนาดสวนกระแส 47 มม. ของ Patek Philippe ดังนั้นหากคุณสนใจว่านาฬิกา “ม้ามืด” จาก Van Cleef & Arpels จะพิเศษอย่างไรหรือ Rolex เขาฉลอง 100 ปีของตัวเรือน Oyster ด้วยอะไรบ้างก็ขอเชิญอ่านบทความที่ยาวที่สุดในนิตยสาร WOW ฉบับนี้ได้เลยครับ
แดเนียล: ผมมักจะพูดเล่นเสมอว่าทุกครั้งที่ผมมาเจนีวา ผมได้เห็นแค่สนามบิน ห้องที่โรงแรม แล้วก็ Palexpo! ผมชอบบรรยากาศของงานวันแรกตอนที่เราเดินเข้าไปเป็นครั้งแรก และเริ่มทำความคุ้นเคยกับแลนด์มาร์คต่างๆ อีกครั้งหนึ่ง ปีนี้เปลี่ยนไปหลายจุดเหมือนกันนะครับ
บูธแรกที่ผมเห็นคือ Audemars Piguet ซึ่งเป็นน้องใหม่ในงาน ผมเชื่อว่าเขาใช้ความพยายามเป็นอย่างยิ่งในการบอกเล่าเรื่องราวต่างๆ ภายในพื้นที่ที่มีอย่างจริงจังมากกว่าแบรนด์อื่นใด จะเรียกว่าเป็นนิทรรศการขนาดย่อมเลยก็ไม่ผิด และถ้าผมมีเวลาก็คงอยู่ในนั้นอย่างน้อย 2 ชั่วโมง ผมคิดว่า AP เขาต้องการเน้นเรื่องประสบการณ์ของผู้สนใจทั่วไปที่เข้ามาเยือน หรือเปล่าครับ
อาชก: ที่จริงแล้ว Audemars Piguet เป็นหนึ่งในแบรนด์ที่จัดแสดงในงาน SIHH เดิมนะครับ ทั้งสองคนน่าจะยังจำกันได้ และผมก็รู้สึกประทับใจมากที่เขาเลือกทำบูธในแนวที่แตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิงเช่นนี้ ถ้าไม่รู้มาก่อนก็จะไม่สามารถบอกได้เลยนะครับว่า AP เคยอยู่ในงานแบบนี้มาก่อนแล้ว
อย่างที่แดเนียลบอกนะครับว่าบูธของ Audemars Piguet เหมือนเป็นการยกเอาโรงงานมาตั้ง และเป็นเหมือนการไปเยือนเลอบราซูส์ที่มีคนนำทัวร์ ผมก็ว่าเขาออกแบบมาเพื่อให้รองรับคนทั่วไปที่น่าจะไม่เคยไปเยือนหมู่บ้านเล็กๆ ที่เป็นบ้านเกิดของ AP แห่งนั้น สำหรับช่วงวันที่เปิดรับสาธารณชนนั้น Audemars Piguet ก็ชนะเลิศอีกด้วย เพราะว่ามีการเสิร์ฟน้ำบริการคนที่รอคิว เพราะว่าคิวเขายาวจริงๆ
รักดี: โอ้ว … ผมไม่รู้ว่าเขามีเสิร์ฟน้ำด้วยนะครับนั่น น่ารักจริงๆ ก่อนงานจะเริ่มขึ้น ผมก็พยายามเดาอยู่ว่าบูธของ AP จะไปอยู่ตรงจุดใดได้บ้าง พื้นที่บูธ Bell & Ross เดิมก็น่าจะเกือบเท่ากับบูธ AP เมื่อครั้งที่ร่วมงาน SIHH ครั้งสุดท้าย แต่แล้วก็พบว่าเขาเหมาเอาพื้นที่ของหอประชุมเดิมไปทั้งหมดเลยเพราะเนรมิตนิทรรศการที่คุณแดเนียลได้บรรยายถึงนั้นเอง
ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับนักข่าวอย่างพวกเราโดยตรง ผมก็ขอชมเชย Audemars Piguet อีกเรื่องคือการบริหารจัดการเซสชั่น Touch and Try เพราะตอนเริ่มต้นเขาประกาศชัดเลยว่านักข่าวทุกคนอยากถ่ายภาพนิ่งอยากถ่ายวีดีโออะไร ถ่ายได้เลยทั้งหมด แต่ห้ามไลฟ์สตรีมโดยเด็ดขาด ซึ่งเท่ากับเป็นการจัดการปัญหาที่ผมเคยเกือบต้องทะเลาะกับยูทูบเบอร์หรือติ๊กต็อกเกอร์ที่ไม่น่ารักบางคนเมื่อปีที่แล้ว และขออภัยยูทูบเบอร์และติ๊กต็อกเกอร์ท่านที่น่ารักมา ณ ที่นี้ด้วย เพราะทุกวงการมีทั้งคนโอเคและไม่โอเค เราจะไม่เหมารวม
อาชก: เซสชั่น Touch and Try ปีนี้ดีขึ้นพอสมควรจริงครับ แต่ผมยังเชื่อเหมือนกับทั้งสองคนว่าจำนวนเซสชั่นมันยังน้อยเกินไป และห้องก็อาจจะเล็กหรือจำกัดเกินไป แถมบางแบรนด์ยังโชว์นาฬิกาด้านหน้าห้องหลังดูสไลด์และวีดีโอต่างๆ จบอีก คนจึงต้องไปรุมกันแย่งนาฬิกากัน ผมว่าวิธีการที่ให้คนพรีเซนท์ยกนาฬิกาเป็นถาดๆ เวียนไปตามโต๊ะต่างๆ แบบที่ Van Cleef & Arpels และ Piaget ทำนั้นดีกว่ามากเลย ทุกคนได้ดูนาฬิกาครบเท่าเทียมกัน แล้วใครจะไปเจาะเฉพาะเรือนใดหรือประเด็นใดในภายหลังก็สุดแล้วแต่
อย่างตอนอยู่ที่ TAG Heuer ผมก็เป็นตัวของตัวเอง (อย่างที่คนเขารำคาญ) อีกแล้วด้วยการถามคำถามเรื่องแอมปลิจูด ใช่แล้วครับ ผมคือไอ้คนช่างถามคนนั้นเสมอ คนของแบรนด์ที่ทำหน้าที่พรีเซนท์คนหนึ่งจึงออกไปพาตัวคุณคาโรล ฟอเรสติเยร์เข้ามาตอบคำถามผมโดยเฉพาะ ที่จริงแล้วยังมีคนอื่นจากทีมพัฒนาผลิตภัณฑ์เข้ามาด้วยอีก มันเป็นอะไรที่พิเศษมากๆ เลย ขอบคุณ TAG Heuer ครับ!
แดเนียล: ผมเดาว่าต้องเป็นคำถามเกี่ยวกับ Monaco Evergraph แน่เลย ผมก็ชอบรุ่นนี้เหมือนกันครับ! ผมไม่มีคำถามเรื่องแอมปลิจูดหรอก แต่แค่เรื่องการใช้ชิ้นส่วนแบบไบสเตเบิ้ลที่ยืดหยุ่นได้นั้นก็หล่อแล้ว ผมชอบคอนเซปท์นี้ และชอบแนวคิดในการออกแบบกลไกควบคุมโครโนกราฟใหม่นี้ แต่ไม่แน่ใจว่าจะใช้ได้เฉพาะในรุ่น Monaco ที่มีเครื่องนาฬิกาทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสหรือเปล่านะครับ หรือว่าเขาสามารถเอาเทคโนโลยีนี้ไปใส่ในนาฬิกา Carrera ได้ด้วยเหมือนกัน
อาชก: ผมเข้าใจว่าเทคโนโลยี LIGA สามารถสร้างชิ้นส่วนแบบของ Evergraph นี้เพื่อใส่ในเครื่องนาฬิการูปทรงอะไรก็ได้เหมือนกันหมดนะครับ แต่ว่าเทคโนโลยีนี้จะเหมาะสำหรับคอลเลคชั่นใดมากกว่า TAG Heuer มีนาฬิกาโครโนกราฟหลายแบบมากเกินไปแล้วในคอลเลคชั่น Carrera ดังนั้นการตัดสินใจเอา Evergraph ไปไว้ในเฉพาะคอลเลคชั่น Monaco จึงเป็นเรื่องที่ถูกต้องที่สุดครับ
แดเนียล: ชิ้นส่วนชิ้นเล็กๆ นี้ใน Evergraph ทำให้ผมนึกถึงอะไรรู้ไหมครับ ผมนึกถึงชิ้นส่วนที่ควบคุมเข็มแสดงค่าดวงอาทิตย์ขึ้นและตกในนาฬิกา Patek Philippe Ref. 6105 ครับ เพราะว่ามันยืดหยุ่นเหมือนกัน แม้จะไม่ได้มีสถานะแบบไบสเตเบิ้ลก็ตาม
อาชก: เป็นการเปิดประเด็นที่น่าสนใจมากครับ ทุกคนจำได้หรือเปล่าว่า Patek Philippe เคยมีกลไกลักษณะคอมไพลแอนท์แบบนี้มาแล้วตั้งแต่ปี 2017 เป็นนาฬิกา Advanced Research รุ่นปีนั้นเลย Ref. 5650G ดังนั้นผมจะไม่แปลกใจเลยหาก Patek Philippe เลือกผลิตชิ้นส่วนเครื่องนาฬิกาในลักษณะนั้นอีก
รักดี: ผมจำได้แม่นเลยครับเรือนนั้น เพราะว่ามันเป็น Advanced Research รุ่นแรกที่เปิดตัวหลังจากการก่อตั้ง WOW Thailand เมื่อปี 2014 นาฬิกา AR รุ่นอื่นๆ มันออกมาก่อนหน้านั้นแล้ว ช่วงปี 2005-2011 นี่ผมถึงขั้นจำได้ด้วยซ้ำว่าผมยืนอยู่ตรงไหนในห้องพรีเซนท์ในวันที่เขาเอา Ref. 5650G มาโชว์ให้เราดูครับ
แดเนียล: นี่ผมต้องเอารหัสรุ่นไปเปิด Google ดูตามเลยนะครับ! ผมคิดว่า 2017 เป็นปีแรกที่ผมไป Baselworld ตอนนั้นผมยังเป็นเด็กน้อยมากๆ (ในแง่ความรู้เรื่องนาฬิกา) ดังนั้นนาฬิการุ่นนี้อาจจะเกินกว่าความเข้าใจของผมในเวลานั้น
รักดี: ไม่เป็นไรครับคุณแดเนียล ลำพังนาฬิกา Patek Philippe รุ่นปกติที่ออกใหม่ในแต่ละปีก็มีรายละเอียดให้เราต้องทำความเข้าใจกันมากมายแล้ว อย่าง Ref. 6105 ที่เราได้จับกันในปีนี้ คุณรู้ไหมครับว่าผมชอบรายละเอียดใดที่สุด ผมชอบตรงที่ Patek หมุนลำดับตัวเลขวันที่บนขอบรอบนอกเล็กน้อยเพื่อให้ตัวเลขวันที่ทำหน้าที่เป็นตัวเลขแสดงเวลาดวงอาทิตย์ขึ้นและตกได้ด้วย ต่อให้ผมเกิดใหม่อีก 3 รอบผมก็คิดวิธีนี้ไม่ออกครับ และเมื่อเป็นเช่นนี้แล้วสเกลทรงโค้งทางด้านซ้ายและขวานั้นจึงมีลักษณะเป็นขีดอย่างเดียวได้โดยไม่ต้องมีตัวเลขเล็กๆ ประกอบอีก
แดเนียล: จริงครับ! อันนี้ฉลาดมากจริงๆ
อาชก: Ref. 6105 เป็นนาฬิกาที่มีอะไรให้ชอบมากมาย เช่นเดียวกันกับนาฬิการุ่นใหม่รุ่นอื่นๆ ทั้งหมดของ Patek Philippe นี่เป็นหนึ่งในแบรนด์ที่เซอร์ไพรส์วงการเป็นอย่างมากจริงๆ ใครเลยจะคิดว่าจะได้เห็นนาฬิกาตั้งโต๊ะ Nautilus สำหรับวาระครบรอบในปีนี้ ไม่มีใครคิด แล้วไหนจะยังมีนาฬิกา Nautilus แบบบอกเวลาได้อย่างเดียวอีกซึ่งถ้าผมจำไม่ผิดแล้วนี่เป็นครั้งแรกที่เขาผลิตเป็นลิมิเต็ดเอดิชั่นแบบระบุจำนวนแน่ชัด นาฬิกาสุนัขจิ้งจอกกับอีกา Ref. 5249 ที่น่าทึ่งรุ่นนั้นซึ่งอ้างอิงดีไซน์มาจากนาฬิกาในพิพิธภัณฑ์ แถมยังมีนาฬิกาปลุกอีก นี่มันอะไรกันเนี่ย เราต้องไล่อ่านข้อมูลอะไรกันอีกเยอะเลยครับสำหรับ Patek Philippe นี้
รักดี: คุณอาชกพูดถูกแล้วครับ เราต้องประมวลผลอะไรเยอะเลย ทั้งในช่วงงานและแม้แต่ตอนนี้ซึ่งงานจบไปแล้ว 3 สัปดาห์เราก็ยังประมวลผลอยู่ นี่ดีนะว่าผมมีเซสชั่นกับ Patek Philippe 2 ครั้ง (เป็นพรีเซนเทชั่นครั้งหนึ่งและเป็นนัดถ่ายรูปอีกครั้งหนึ่ง) ไม่อย่างนั้นแล้วผมก็ไม่อาจได้จับนาฬิกาใหม่จำนวนมากรุ่นเท่านี้ เช่นเดียวกันกับที่ IWC, Jaeger-LeCoultre และ Cartier ซึ่งผมต้องมี 2 นัดเช่นกัน พอจบงานแล้วผมมานั่งนับดู พบว่ามีนัดหมายทั้งหมด 49 นัดกับ 34 แบรนด์ในเวลา 6 วันที่เข้างานครับ แถมยังได้กินข้าวเที่ยง 2 วันจากทั้งหมด 6 วันนั้นด้วยนะครับ ขออวดความภาคภูมิใจนี้หน่อยเถอะ
แดเนียล: โอ้โห! ก็น่าภูมิใจจริงแหละครับ อัดไปได้อย่างไรใน 6 วัน ว่าแต่ทุกคนมีนาฬิการุ่นอะไรเป็นรุ่นที่ชอบที่สุดในงานปีนี้ครับ ผมเองมี 2 รุ่น
อาชก: ผมพยายามไม่นับนะว่ามีกี่นัด สำหรับนาฬิกาที่ผมชอบที่สุดในงานนี้ก็เหมือนกับที่ผมได้เขียนขึ้นเว็บไปแล้วก็คือ Parmigiani Fleurier Tonda PF Chronographe Mystérieux และ Evergraph ด้วย โดยมีเหตุผลที่ชอบต่างกัน แต่ทั้งสองก็เป็นนาฬิกาโครโนกราฟที่พลิกโฉมหน้าตาหรือสัมผัสของกลไกประเภทนี้ หรือจะเรียกว่าออกแบบใหม่หมดเหมือนกับโลกไม่เคยมีโครโนกราฟมาก่อนดี เพราะในโลกเราก็ไม่เคยมีอะไรแบบนี้มาก่อนนะครับ
รักดี: Tonda PF Chronographe Mystérieux เป็นนาฬิการุ่นหนึ่งที่ผมตั้งใจมากดมากๆ ในงานปีนี้ ที่จริงต้องบอกว่าน่าจะเป็นนาฬิการุ่นเดียวเลยที่ผมคิดว่าผมจะเข้าใจแบบถ่องแท้จริงๆ เมื่อได้กดปุ่มเองและเห็นการทำงานของเข็มทั้ง 5 เข็มต่อหน้าต่อตา
นาฬิการุ่นนี้ทำงานแบบตรงไปตรงมาที่สุดจนกระทั่งคุณนักข่าวที่นั่งอยู่ข้างๆ ผมไม่สามารถทำความเข้าใจได้ มันน่าจะดีเกินไป และพอผมกับคุณนักข่าวอเมริกันที่นั่งถัดไปเห็นแล้วว่ามันมีปัญหาเรื่องการสื่อสารระหว่างนักข่าวท่านนั้นกับคนของแบรนด์ที่ทำหน้าที่พรีเซนท์นาฬิกา (เพราะต่างก็ไม่ได้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแรกทั้งคู่) เราจึงเอานาฬิกามากดสาธิตโชว์เขาด้วยภาษาบ้านๆ ของเราเองเลย
อาชก: วงการนาฬิกาเราไม่เคยมีอะไรแบบนี้มาก่อนจริงๆ ครับ แค่คิดไอเดียนี้ได้ก็น่าทึ่งแล้ว เพราะมีตั้ง 5 เข็มและ 3 คลัทช์ แถมเข็มทั้งหมดยังอยู่บนแกนเดียวกันด้วยอีก มันก็ต้องใช้ความเข้าใจในการย่อยข้อมูลนี้กันหน่อยนะครับ แถมแบรนด์เขายังมีรุ่นอื่นอีกด้วย คุณจำเป็นต้องมีเวลาสักพักหนึ่งในการกดเล่นกับนาฬิกาแล้วดูว่ามันทำงานอย่างไร ความรู้สึกเมื่อกดปุ่มก็ไม่เหมือนนาฬิกาโครโนกราฟรุ่นอื่นใดเลยด้วยเหมือนกัน
แดเนียล: ผมเห็นด้วยกับคุณอาชกเรื่อง Tonda PF Chronographe Mystérieux นะ มันคือเรือนโปรดเรือนหนึ่งในงานปีนี้ของผมด้วยเหมือนกัน การบอกว่าจะซ่อนโครโนกราฟไว้ก่อนใช้งานนั้นฟังดูก็เหมือนจะง่าย แต่การจะสร้างฟังก์ชั่นฟลายแบ็คให้กับเข็มมากถึง 3 เข็มนั้นก็ไม่ง่ายเลย แล้วเข็มจับเวลายังต้อง “จำ” ได้อีกด้วยว่าตำแหน่งของเข็มบอกเวลาสีทองที่ทำงานอย่างต่อเนื่องนั้นอยู่ที่ใด เมื่อกดรีเซ็ทแล้วเข็มชั่วโมงและเข็มนาทีของระบบจับเวลาจะได้ไปซ้อนอยู่เหนือเข็มทองพอดี มันต้องแบบนี้สิ!
รักดี: ผมขอตอบคุณแดเนียลบ้าง เรื่องนาฬิการุ่นโปรดในงานของผมปีนี้ ผมจำได้เลยว่าผมถูกถามคำถามนี้ครั้งแรกในปีนี้โดยคนของแบรนด์แบรนด์หนึ่งขณะที่ผมกำลังถ่ายรูปนาฬิกาของเขาอยู่ ตอนนั้นไม่มีนักข่าวจากสื่ออื่น และผมก็อาจจะไม่ได้ใช้ความระมัดระวังเท่าเวลาปกติ ผมเลยปากไวตอบเธอไปว่า Van Cleef & Arpels Midnight Jour Nuit Phase de Lune ครับ
ผมเป็นคนที่ชอบฟังก์ชั่นมูนเฟสมาตั้งแต่ที่เริ่มเล่นนาฬิกา (ทุกวันนี้ก็ยังชอบอยู่) ดังนั้นการที่ VCA สามารถเอามูนเฟสไปฝังไว้อยู่ในรูปดวงจันทร์ขณะที่จานกลางวัน/กลางคืนหมุนไปเรื่อยๆ ตลอดทั้งวันได้อย่างนั้นจึงเป็นอะไรที่ลงตัวมาก แล้วหากคุณกดปุ่มเพื่อขอดูมูนเฟสขณะที่เป็นช่วงเวลากลางวัน การหมุนอย่างรวดเร็วของชุดจานเป็นเวลา 10 วินาทีนั้นก็ไม่ได้ใช้ลานจากเมนสปริงของเครื่องเลยด้วย พลังงานในการแสดงอะนิเมชั่นนั้นมาจากการกดปุ่มด้วยนิ้วโป้งของคุณที่เข้าไปทำให้สปริงตัวหนึ่งตึง ถือว่าเป็นวิธีการที่ชาญฉลาดมากๆ และผมก็ดีใจที่ผมได้ถามคำถามนั้นในช่วงของการพรีเซนท์ครับ
แดเนียล: ผมมั่นใจว่านี่คือคำถามที่มีคนถามเราวันละหลายรอบจริงๆ ผมจำ Van Cleef & Arpels รุ่นนั้นได้ครับ ผมว่ามันคือม้ามืดเรือนหนึ่งเลยจริงๆ และผมก็เห็นด้วยกับคุณรักดีเรื่องการที่กลไกหมุนจานนั้นไม่ต้องใช้พลังงานจากเมนสปริง เพราะว่าเจ้าของนาฬิการุ่นนี้จะต้องกดโชว์คนวันหนึ่งหลายครั้งแน่ๆ คงจะเป็นการไม่ดีหากลานเขาหมดระหว่างวันเพราะโชว์มากไป
อาชก: ผมชอบ Midnight Jour Nuit Phase de Lune นะ ชอบ Midnight Heure d’ici & Heure d’ailleurs ด้วย ตอนนั้นผมยังไม่ได้คิด แต่ตอนนี้ผมคิดว่าในที่สุด Van Cleef & Arpels ก็มีนาฬิกาที่ผู้ชายไม่สามารถปฏิเสธได้ นาฬิกา 2 รุ่นนี้ไม่ได้อยู่ในคอลเลคชั่นสำหรับผู้หญิง และก็ไม่มีเพชรด้วย ไม่มีอัญมณีอะไรใดๆ ทั้งนั้น สำหรับ Phase de Lune นั้นผมก็นั่งคิดมาพักหนึ่งแล้วว่าเขาเชื่อมกลไกมูนเฟสเข้ากับเครื่องได้อย่างไรในขณะจานมันหมุนไปรอบหน้าปัดแบบนั้น
รักดี: ผมดูรูปเบื้องหลังการประกอบเครื่องแล้ว เห็นว่าจานมูนเฟสมีลักษณะเป็นจานเปลือกหอยมุกสีขาวที่มีลวดลายท้องฟ้าตอนกลางคืนสีน้ำเงินเป็นวงกลมอยู่ 3 วง แล้วช่องเปิดรูปดวงจันทร์จะเคลื่อนผ่านจานเปลือกหอยมุกนี้ เหมือนเป็นภาพกลับกันกับจานมูนเฟสของ Ulysse Nardin Blast Moonstruck น่ะครับ เพราะอันนั้นจานมูนเฟสเป็นสีดำแล้วมีกราฟฟิกรูปดวงจันทร์เป็นดวงๆ เป็นระยะ แล้วนาฬิกาที่คุณแดเนียลชอบอีกรุ่นหนึ่งที่จะพูดถึงนั้นคือรุ่นอะไรครับ
แดเนียล: Zenith G.F.J. ครับ มันไม่ใช่นาฬิกาใหม่ แต่เป็นรุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่นใหม่ของปีนี้ที่มีหน้าปัดโอนิกซ์ในตัวเรือนแทนทาลัม มันมีทุกรายละเอียดที่ผมชอบในนาฬิกา G.F.J. ทั้งรูปลักษณ์แบบคลาสสิก ตัวเรือนขนาดเล็กหน่อย เครื่องรุ่นคาลิเบอร์ 135 และไม่มีสีต่างๆ มาแย่งความสนใจด้วย เป็นนาฬิกาเรียบๆ ที่ไม่ตะโกนจริงๆ แล้วก็ยังมีน้ำหนักของตัวเรือนแทนทาลัมบนข้อมืออีกด้วย
อาชก: แทนทาลัมนี่เป็นวัสดุที่จะมาหลายครั้งแล้ว ใช่ไหมครับ ปีนี้ H. Moser & Cie มีนาฬิกาเพอร์เพทชวลคาเลนดาร์วัสดุแทนทาลัมด้วย และเป็นนาฬิการุ่นแรกที่มีหน้าปัดแทนทาลัมด้วยนะครับผมว่า แทนทาลัมเป็นวัสดุที่ดูดีและจับแล้วรู้สึกดี แต่เราก็อดคิดเรื่องราคาและความหายากไม่ได้ เพราะเมื่อใดก็ตามที่มีการใช้วัสดุแบบนี้ ราคาก็จะพุ่งสูงขึ้นไปซึ่งอาจจะส่งผลต่อความคุ้มค่าที่ลูกค้าได้รับ
แดเนียล: แต่ราคาและความหายากของแทนทาลัมก็ไม่น่าจะผันผวนเท่าทองไหมครับ เพราะว่าทองเป็นโภคภัณฑ์ที่ซื้อขายกันในเวทีโลก และได้รับผลกระทบจากปัจจัยทางด้านภูมิรัฐศาสตร์ต่างๆ มากมาย แต่แทนทาลัมเท่าที่ผมรู้คือเป็นวัสดุที่คนไม่ค่อยรู้จักและใช้กันในอุตสาหกรรมเฉพาะทางเป็นหลัก ถูกไหมครับ
รักดี: เอาแล้วไง … เปิดเรื่องราคาโภคภัณฑ์มานี่เดี๋ยวยาว เดี๋ยวไม่ได้กินข้าวเที่ยงกันแน่ๆ คุณอาชกจะตอบอะไรหลายหน้ากระดาษแน่ๆ 55
อาชก: โชคยังเป็นของคุณทั้งสองและของคุณผู้อ่านครับ เพราะว่าผมมีแผนที่จะเขียนเรื่องนวัตกรรมตลอดทั้งปี 2026 (และข้ามไปปี 2027 ด้วย) และราคาโภคภัณฑ์เป็นส่วนสำคัญของบทความเรื่องนวัตกรรมนั้นอยู่แล้ว ดังนั้นผมจะไม่เผลอตอบเรื่องนี้ยาวๆ ตอนนี้ครับ
ที่ผมจะตอบเพียงกว้างๆ และสั้นๆ ตอนนี้ คือ นวัตกรรมได้กลายมาเป็นองค์ประกอบสำคัญยิ่งขึ้นภายในงาน WWG แล้ว และผมรู้สึกว่านวัตกรรมนี้เองจะเป็นสิ่งที่คนจะต้องพูดถึงกันมากขึ้นต่อไป ภายในงานที่ Palexpo เขามีโซนที่ชื่อว่า LAB ตั้งแต่ที่เริ่มกลับมาจัดงานหลังโควิด และโซนดังกล่าวก็มีพัฒนาการขึ้นเรื่อยๆ อย่างในปีนี้ก็มีบริษัทผู้เชี่ยวชาญด้านวัสดุชื่อ BIWI มาจัดแสดงด้วย และ BIWI นี้เองเป็นบริษํทสวิสที่ทำการทดลองกับวัสดุต่างๆ ให้กับแบรนด์อย่างเช่น Richard Mille ไปจนถึง Norqain และ TAG Heuer
แดเนียล: ทุกครั้งที่ผมเข้างานผมรู้สึกว่าปริมาณข้อมูลต่างๆ มันช่างท่วมท้นเสียจริงๆ ผมจะจดบันทึกสิ่งที่ผมรู้สึกว่าน่าสนใจ แล้วผมจะบอกตัวเองว่าให้ปล่อยความคิดนั้นให้ออกไปจากหัวก่อน เพื่อที่ผมจะได้มีพื้นที่รองรับเรื่องต่อไปที่จะได้รู้ได้เห็น หลังจากจบงานแล้วและฝุ่นหายตลบแล้วผมก็จะเอาสมุดบันทึกที่จดอะไรด้วยลายมือหวัดๆ นี้ขึ้นมาแล้วค่อยเลือกว่าจะโฟกัสเรื่องอะไร และบางทีมันก็จะมีนาฬิกาที่ตอนแรกเห็นแล้วไม่รู้สึกว่าเด่นอะไร แต่พอกลับมาดูใหม่ดันดูน่าสนใจขึ้นซะอย่างนั้น
สำหรับผมแล้วนาฬิการุ่นนั้นคือ Chopard L.U.C 1860 ครับ ตอนแรกก็ไม่ได้กะจะพูดถึงในบทความนี้นะ ตอนที่ผมได้เห็นนาฬิกาเรือนนี้ที่เจนีวา เขาก็พรีเซนท์ว่ามันคือหน้าปัดสีใหม่ แทนที่หน้าแซลม่อนเดิมที่เลิกผลิตไป ตอนนั้นผมดูแล้วก็ไม่ได้ชอบหรือไม่ชอบอะไร แต่หลังจากนั้นพอผมได้เห็นนาฬิการุ่นนี้ในฟีดอีก สีฟ้านั้นมันก็ดูพิเศษจริงๆ บนข้อมือ Chopard เรียกสีนี้ว่าสีเออรูสบลู มันไม่ใช่น้ำเงินสดและมันก็ไม่ใช่ฟ้าอ่อน แต่เป็นสีที่ไม่เหมือนใคร และผมก็รู้สึกว่าผมถูกสีนี้ดึงดูดเข้าไปเรื่อยๆ จนถึงระดับที่ตอนนี้ผมคิดว่านาฬิการุ่นนี้ขึ้นไปอยู่ใกล้ลำดับบนสุดของนาฬิกาที่ผมอยากซื้อในงานปีนี้ถ้าเงินไม่ใช่ข้อจำกัด
อาชก: ตอนแรกผมไม่มีอะไรที่ประทับใจของ Chopard เลยในปีนี้ แล้วผมก็ได้รับทราบว่าเขามี Alpine Eagle รุ่นหนึ่งที่ใช้แฮร์สปริงโลหะแบบต่อต้านสนามแม่เหล็กเป็นรุ่นแรก แล้วผมก็แอบดู L.U.C 1860 รุ่นนี้เป็นครั้งที่สองด้วยเหมือนกัน ผมว่าการกลับมารื้อฟื้นความรู้สึกแรกเป็นเรื่องที่น่าสนุกและมีประโยชน์มากที่สุดในการไปงานแสดงนาฬิกา ผมมีเหตุการณ์คล้ายกันนี้เกิดขึ้นเหมือนกันที่ Tudor เพราะนาฬิการุ่น Monarch นั้นเป็นอะไรที่น่าสนใจมาก แต่ว่าคุณจะต้องเจอเรือนจริงก่อนเท่านั้นจึงจะอิน
รักดี: ผมขอสารภาพว่าปีนี้ผมไม่สามารถทำนัดกับ Chopard ได้เลยแม้แต่นัดเดียว พยายามแล้วนะ แต่ตารางเรากับเขาไม่สามารถตรงกันได้เลย ดังนั้นผมจึงดีใจมากที่ได้รู้เรื่องราวของนาฬิกาเขาบ้างจากทั้งสองท่านนะครับ
และผมก็ไม่มีเวลาไป Time to Watches เลยด้วย ทั้งที่มันอยู่ถัดจาก Palexpo แค่นี้เอง และทั้งที่เขาจัดเป็นเวลาหลายวัน คุณอาชกได้ไปใช่ไหมครับ ไหนลองเล่าให้เราฟังหน่อยสิครับว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง
อาชก: ปีนี้หน้าที่การเขียนเรื่องนาฬิกาในงาน Time to Watches และ Chronopolis เป็นของคุณซาร่าเป็นหลัก แต่ผมก็ได้ไปทั้งสองงานด้วยความชอบส่วนตัว และเพราะว่ามีคนในงานเหล่านั้นเชิญผมไปดูนั่นโน่นนี่ ผมเลยได้เห็นอะไรใหม่ๆ ที่น่าสนใจอย่างเช่น Baltic Seconde Majeure ที่พัฒนาร่วมกับ SpaceOne ซึ่งทั้งสองแบรนด์จัดแสดงอยู่ที่ Chronopolis ซึ่งเป็นงานที่น่าสนุก มีแค่สแตนด์ที่ประกอบด้วยโต๊ะและถาดโชว์นาฬิกา และก็มีคนของแบรนด์ต่างๆ ที่พยายามต้อนรับใครก็ตามที่แวะมาดู
สำหรับ Time to Watches นั้นทำเลเขาสะดวกมากๆ เพราะว่าเราสามารถเดินจาก Palexpo ไปได้เลย ปีนี้มีคุณโดมินิค เรโนด์มาร่วมงานด้วย และทุกอย่างที่บุคคลระดับตำนานท่านนี้นำเสนอในปีนี้นั้นก็น่าทึ่งจริงๆ แค่แบรนด์นี้แบรนด์เดียวผมก็ต้องไปแล้ว และคุณฟิลิป พิคุลลิคก็มาด้วยเหมือนกัน ผมยังไม่เคยได้เห็นหรือจับนาฬิกาเรือนจริงของเขามาก่อนเลย ตอนนี้ก็ได้จับแล้วเป็นที่เรียบร้อย
แดเนียล: ผมไม่ได้ไป Time to Watches แต่ผมได้ไป Chronopolis ครับ โลเคชั่นของงานนี้อยู่ที่ Halles de l’Île ซึ่งอยู่กลางแม่น้ำโรนเลยจริงๆ และเหมาะเป็นอย่างยิ่งสำหรับวันสุดท้ายในเจนีวาของผม โดยเป็นนัดก่อนนัดสุดท้ายพอดี ก็อย่างที่คุณอาชกบอกเลยครับว่าแต่ละแบรนด์ก็มาตั้งโต๊ะเฉยๆ ไม่มีอะไรพิเศษนอกจากตัวนาฬิกาเอง! ตอนนี้ผมกำลังหมกมุ่นกับคอลเลคชั่น Heures du Monde ของ Baltic โดยเฉพาะอย่างยิ่งรุ่นหน้าลาบราโดไรท์ครับ มันสวยจริงๆ เลย
รักดี: ผมล่ะอิจฉาครับ! โรงแรมของผมอยู่ในระยะเดินไป Chronopolis ได้เลย แต่ผมก็ไม่ได้ไป นี่ถ้าเขาเริ่มงานเร็วขึ้นหนึ่งวันหรือเลิกช้ากว่านี้หนึ่งวันก็อาจจะได้ไปแล้ว แต่ถึงผมไม่ได้ไปงานนี้ แต่ผมก็ได้ไปดูอย่างอื่นแทนนะครับ โดยตัวผมนี้น่าจะเป็นนักข่าวหนึ่งในไม่กี่คนที่ได้ชมนิทรรศการฉลอง 100 ปีของตัวเรือนแบบออยส์เตอร์ภายในบูธของ Rolex ที่ WWG ตอนแรกผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีนิทรรศการนี้ กว่าจะรู้เรื่องก็วันเสาร์ที่ 18 เมษายนแล้ว ตอนแรกผมจะไป Time to Watches วันอาทิตย์ที่ 19 เมษายนก็เลยตัดสินใจเทแล้วกลับเข้างาน WWG ไปดู Rolex อีกครั้ง แล้วก็รู้สึกคุ้มค่ามากๆ จริงๆ ครับ!
ผมไม่เคยอยู่ในห้องที่มีนาฬิกา Rolex รุ่นสำคัญๆ ในอดีตพร้อมกันมากเท่านี้มาก่อนเลย ทั้งนาฬิกาตัวเรือน Oyster รุ่นแรก นาฬิกา Oyster Perpetual Datejust รุ่นแรก นาฬิกา Oyster Perpetual Explorer รุ่นแรก นาฬิกา Oyster Perpetual GMT-Master รุ่นแรก ฯลฯ แถมยังมีนาฬิกา Deepsea เรือนจริงที่ได้ลงไปทำการสำรวจใต้น้ำเมื่อปี 1953, 2012 และ 2022 ด้วยอีก
เมื่อดูทั้งหมดนี้แล้วก็เข้าไปในห้องที่เหมือนโรงภาพยนตร์ขนาดเล็กที่ฉายภาพยนตร์บอกเล่าเรื่องราวของตัวเรือนแบบออยส์เตอร์และความสำเร็จตลอดระยะเวลาทั้งศตวรรษที่ผ่านมา เป็นภาพยนตร์สั้นที่ดูแล้วโดนใจจริงๆ ผมตัดสินใจไม่ผิดเลยที่กลับเข้างานอีกครั้งเพื่อไปดูนิทรรศการนี้ พอออกมาแล้วรู้สึกอิ่มเอมมากๆ ในฐานะคนชอบประวัติศาสตร์และชาวเนิร์ดท่านหนึ่ง ถ้าคุณอยากรู้ว่าทำไมผมจึงประทับใจขนาดนี้ ลองหาวีดีโอชื่อ “Worn on the Wrist of History for 100 Years – The Oyster” ในช่องของ Rolex บน YouTube นะครับ แนะนำให้เปิดขึ้นจอใหญ่ในห้องที่ปิดไฟมืดถ้าเป็นไปได้ หรืออย่างน้อยก็ขอให้เป็นที่เงียบๆ ที่ไม่มีใครมารบกวนครับ
อาชก: ผมว่า Rolex ควรจะประชาสัมพันธ์เรื่องนิทรรศการแบบนี้มากกว่านี้หน่อยครับ อย่างนิทรรศการ GMT-Master ก็จัดที่ Palexpo ก่อน เหมือนอย่างของตัวเรือนแบบออยส์เตอร์ในปีนี้เลย แล้วจึงเวียนไปยังประเทศต่างๆ ในโลก ผมก็หวังว่าของปีนี้จะเป็นแบบนี้ด้วยเช่นกัน อย่างที่รักดีบอกครับว่ามันเป็นโอกาสที่หายากมากๆ ที่เราจะได้เห็นนาฬิการุ่นสำคัญในประวัติศาสตร์มากมายหลายรุ่นขนาดนั้น ถ้านี่คือสิ่งที่จะทำให้คุณตื่นเต้นได้นะครับ (ซึ่งถ้าคุณนั่งอ่านบทความนี้อยู่ คุณก็ย่อมตื่นเต้นกับอะไรแบบนี้เป็นแน่แท้อยู่แล้ว)
เมื่อเข้าเรื่องนี้แล้วก็ต้องบอกว่า Rolex ฉลองครบรอบ 100 ปีของตัวเรือนแบบออยสเตอร์ด้วยรายละเอียดพิเศษในหลากหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นหน้าปัดจูบิลีแบบที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน (ซึ่งผมคาดว่าจะเป็นที่จดจำของผู้คนไปอีกนาน) และนาฬิกา Oyster Perpetual แบบทูโทนรุ่นพิเศษที่ทุกคนได้เห็นจากโซเชียลมีเดียไปแล้ว
แดเนียล: ผมดีใจที่เห็น Rolex เล่นกับสีมากขนาดบนหน้าปัดจูบิลีนั้นนะครับ แต่ส่วนตัวแล้วที่ผมชอบยิ่งกว่าคือการใช้หน้าปัดหินจากธรรมชาติมากยิ่งขึ้น ผมชอบ Oyster Perpetual Day-Date 40 ใหม่ที่มีหน้าปัดอเวนจูรีนสีเขียวอ่อน และนี่ยังเป็นนาฬิการุ่นที่ Rolex ใช้เปิดตัวอัลลอยทองชนิดใหม่ที่เรียกว่าจูบิลีโกลด์ด้วย สงสัยผมจะถูกดูดเข้าไปในวังวนแห่ง Rolex ซะแล้ว แต่จูบิลีโกลด์นี้มันสวยจริงๆ เป็นโทนสีที่อ่อนกว่าเอเวอร์โรสโกลด์ และเมื่อจับคู่กับหน้าปัดอเวนจูรีนสีเขียวอ่อนแบบนี้แล้วผมซื้อเลย
รักดี: ผมเองก็หลง Oyster Perpetual รุ่นที่มีเขียน “100 years” แต่ก็อาจจะเป็นเพราะบรรยากาศของวาระครบรอบมันพาไปมากกว่า ถ้าไม่คิดถึงเรื่องปีครบรอบและดูที่หน้าตาจริงๆ ในบรรดานาฬิการุ่นใหม่ของ Rolex ที่งาน WWG ปีนี้ ผมน่าจะชอบ Datejust 41 หน้าออมเบรสีเขียว ขอบตัวเรือนแบบร่องและสายแบบออยส์เตอร์ที่สุด เพราะว่าสีเขียวเหลือบดำของหน้าปัดนาฬิการุ่นนี้มันมีอะไรที่ดูน่าค้นหาจริงๆ
อาชก: สรุปว่าที่ใครบอกว่า Rolex มีของให้ดูไม่กี่รุ่นนั้นก็ไม่จริงนะครับ! สำหรับใครที่อยากเห็นตัวแรงอย่าง Land-Dweller ก็ต้องบอกว่าเราจะมีแบบนั้นทุกปีไม่ได้นะครับ จะว่าไปแล้ว Land-Dweller ของเมื่อปีที่แล้วก็ทำให้ผมต้องทบทวนจุดยืนของผมเรื่องนาฬิกาอินทีเกรทเบรซเลทที่เข้าสู่ตลาดช้าด้วยนะครับ เพราะว่ามันเปลี่ยนสถานการณ์ทุกอย่างถึงขั้นที่เราต้องมอง Jaeger-LeCoultre Master Control Chronometre ในมุมใหม่ไปเลย พวก IWC Ingenieur และนาฬิกาอินทีเกรทเบรซเลทของ Hautlence, Corum, Bremont ฯลฯ ก็ด้วยเช่นกัน
รักดี: พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ขอบอกเลยว่าผมชอบดีไซน์โดยรวม ชอบดีไซน์ข้อสาย ชอบสัดส่วนและชอบทุกอย่างของ Jaeger-LeCoultre Master Control Chronometre แต่ขอเรียนตามตรงด้วยความเคารพว่าผมไม่ชอบชื่อครับ!
ผมรู้สึกว่านาฬิการุ่นนี้ถ้ามีชื่อที่ชัดเจนกว่านี้จะดีกว่า เพราะว่าตัวเรือนมันก็ไม่เหมือนกับ Master Control ปกติอย่างที่เรารู้จักกันอยู่แล้วอีกต่างหาก คือถ้าการเปิดคอลเลคชั่นใหม่เลยมันวุ่นวายเกินไป เรียกรุ่นนี้ว่า Master Control Sport แทนดีไหม หรืออะไรก็ได้ที่จะบ่งบอกถึงภาพรวมของนาฬิการุ่นนี้ได้ดีกว่า Master Control Chronometre น่ะครับ
อาชก: อย่าให้ผมเริ่มเรื่องชื่อเลยจริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Jaeger-LeCoultre นี่ตัวดีเลย เหมือนตั้งใจจะสอนภาษาฝรั่งเศสผมให้ได้หรืออย่างไรไม่รู้ เมื่อเทียบไปแล้วผมรู้สึกว่าการที่ Patek Philippe มุ่งมั่นจะใช้รหัสรุ่น 4 หลักนั้นสะดวกกว่ามากครับ
แดเนียล: ถ้าไม่พูดถึงเรื่องการตั้งชื่อผมว่านาฬิการุ่นนี้เป็นการเดินหมากที่ดีสำหรับ Jaeger-LeCoultre นะ เพราะว่าเป็นตัวเลือกนาฬิกาประจำวันใน 3 ระดับราคาสำหรับลูกค้าปัจจุบัน และยังมีตัวเลือกรุ่นโลหะมีค่าด้วย และมันอาจจะช่วยดึงให้มีคนมาเข้าแบรนด์ใหม่ด้วยก็ได้ โดยเป็นทางเข้าอีกทางหนึ่งที่ไม่ใช่ Reverso เหมือนเดิม
รักดี: Jaeger-LeCoultre จะได้ลูกค้าใหม่เพราะเหตุผลนี้ได้ก็ต่อเมื่อคนสามารถเห็น Master Control Chronometre ได้ก่อนครับ แต่ถ้าคุณไปดูในเว็บเขาตอนนี้ คุณจะไม่เห็นนาฬิการุ่นนี้ทันทีที่คุณกดปุ่ม “Watches” นะครับ เพราะคุณจะต้องเข้าไปใน “Master Control” ก่อนจึงจะเห็น ไม่เหมือนกับอย่าง Polaris ที่เป็นคอลเลคชั่นของตัวมันเองจริงๆ และเห็นได้เลยจากสเตปแรก
ที่คุณแดเนียลพูดเรื่องการเดินหมากที่ดี ตอนนี้ผมนึกถึงอีกแบรนด์ในงาน WWG ครับ นั่นก็คือ Bulgari เพราะว่าเขายอมทำตามเสียงเรียกร้องของตลาดแล้วด้วยการเปิดตัวนาฬิกา Octo Finissimo Automatic ในขนาด 37 มม. แต่ก็อย่างที่ผมกลัวเลยด้วยก็คือว่าเขาทำให้ Octo Finissimo กลายเป็นคอลเลคชั่นแบบยูนิเซ็กซ์ในที่สุด ไม่ใช่คอลเลคชั่นนาฬิกาสำหรับผู้ชายล้วนๆ อีกต่อไป เพราะว่าตอนนี้มีรูปโปรโมทที่เห็นผู้หญิงใส่นาฬิการุ่นนี้อย่างชัดเจนแล้ว
อาชก: อันนี้ผมว่าแปลกครับ เพราะ Bulgari มีนาฬิกาสำหรับผู้หญิงตั้งมากมายหลายรุ่นแล้ว จะมีผู้หญิงสักกี่คนกันที่อยากมี Octo มากกว่า Serpenti หรือ Tubogas หรือแม้แต่ว่าจะซื้อ Octo เพิ่มเป็นเรือนที่สองก็ตาม
รักดี: ก็ถ้าเขาไม่ห้ามผู้ชายสายแฟใส่ Serpenti แล้วผู้หญิงใส่ Octo Finissimo ก็คงจะไม่แปลกหรอกครับ ประสบการณ์ 4 ปีที่ผ่านมาของผมชี้ให้เห็นว่าผู้หญิงชอบเห็น Octo Finissimo บนข้อมือผู้ชายนะครับ! แต่ว่าเขาจะอยากใส่นาฬิการุ่นนี้บนข้อมือของตัวเองหรือไม่นั่นเดี๋ยวเราก็ต้องมาดูกันต่อไป
แดเนียล: ผมว่านะ การลดขนาดลงมาจะทำให้มีคนใส่ Octo Finissimo ได้มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงก็ตาม ผมลองใส่รุ่นใหม่นี้ดูแล้วถึงแม้ว่าสเปคจะบอกว่า 37 มม. แต่มันก็ยังรู้สึกใหญ่กว่าตัวเลขนั้นอยู่ดีเมื่ออยู่บนข้อมือครับ
รักดี: สำหรับ Octo Finissimo Automatic นี้ถ้าเทียบกับระหว่างรุ่นขนาด 40 และ 37 มม. ผมก็คิดว่ารุ่นเล็กใส่ง่ายกว่ามากครับ รุ่นดั้งเดิมนั้นมันบางจริงแต่มันไม่ได้เล็ก คนใส่จะต้องมีข้อมือที่ใหญ่ประมาณหนึ่งหรือมีข้อมือที่แบนมากๆ จึงจะใส่ได้ และในเมื่อมันไม่ใช่รุ่นโครโนกราฟแล้ว พื้นที่ว่างบนหน้าปัดของรุ่นขนาด 40 มม. จึงไม่ได้ถูกใช้ประโยชน์อะไร
อาชก: ผมคิดว่าการนำนาฬิการุ่นที่ประสบความสำเร็จอยู่แล้วมาย่อขนาดแล้วขายผู้หญิงจะกลายเป็นเทรนด์ต่อไป แบรนด์นาฬิกาต่างๆ มีการส่งสัญญาณแบบนี้มาพักหนึ่งแล้วเพราะเป็นหนทางหลักในการดึงผู้หญิงมาเป็นลูกค้ามากขึ้น ส่วนตัวแล้วผมจะดูว่า Cartier ขายอะไรให้กับผู้หญิง พูดถึงเรื่องนาฬิกานะครับ และก็ Patek Philippe ด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Patek Philippe ซึ่งขายนาฬิกาปีละกว่า 70,000 เรือนและในจำนวนนี้ส่วนมากไม่ใช่ Calatrava หรือรุ่นสปอร์ตเป็นหลัก หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง คือ การขายนาฬิกาให้ผู้หญิงไม่ใช่เรื่องที่ยากหรือซับซ้อนขนาดนั้น
รักดี: โอเคครับ เพื่อไม่ให้กินเวลาข้าวเที่ยงของเรามากเกินไป เราจะต้องสรุปปิดบทความแล้วว่าเราชอบอะไรที่สุดในงาน WWG ปีนี้ และสิ่งที่เราเห็นนั้นทำให้เรามีความหวังสำหรับช่วงเดือนที่เหลือของปีนี้หรือไม่ คุณแดเนียลก่อนเลยครับ
แดเนียล: ครับผม ต่อให้ช่วงที่อยู่ในงานมันวุ่นวายเพียงใด แต่ผมก็กลับมามาเลเซียแล้วยังคิดถึงนาฬิกาทั้งหลายที่ผมได้เห็นที่เจนีวาอยู่อีกหลายสัปดาห์ บรรยากาศในงานมันคึกคักและมีชีวิตชีวามากๆ และเพียงแค่คิดว่าเกือบทุกคนในงานล้วนแล้วแต่มีความคิดเห็นที่แตกต่างกันกับอุปกรณ์จักรกลบนข้อมือของเรานั้นก็เป็นอะไรที่เหลือเชื่อมากๆ แล้วครับ ผมอยากรู้เหมือนกันว่า Swatch Group จะทนไม่เข้างานแบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน แต่ถ้าเขามาจริงแล้วเราจะทำอย่างไรเพราะเวลาก็มีอยู่แค่นี้ และผมได้ยินข่าวลือว่ามีคนเห็นคุณจอร์จ เคิร์นเดินอยู่ในงานด้วย
อาชก: House of Brands จะเข้าร่วมงานแสดงนาฬิกาใกล้คุณงานหนึ่งแน่นอนครับ! สำหรับเรื่องความหวังนั้นก็ต้องตอบว่าทั้งมีและไม่มี เพราะว่าเรื่องราวที่นำเสนอนั้นก็มีแต่เรื่องของสิ่งที่เราชอบอยู่แล้ว เราพูดแต่เรื่องที่เป็นบวกเท่านั้น นาฬิกาไม่ดีควรจะถูกลืมไปเสียเลย ไม่ควรเอามาพูดถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมว่าผมมีความหวังว่าที่จะได้เห็นนาฬิกาดีๆ มากมาย แต่ผมแทบจะไม่มีหวังเลยในเรื่องของราคา และใช่แล้วครับ House of Brands เป็นอีกชื่อหนึ่งที่ผมฟังแล้วรู้สึกแปลกๆ ด้วย
รักดี: คุณอาชกนี่ต้องปิดท้ายแบบมีอะไรให้เป็นประเด็นเสมอนะครับ แต่ผมรู้อยู่แล้วล่ะว่าทั้งสองท่านสามารถจริงจังได้และเล่นได้ในเวลาเดียวกัน และผมคิดว่านี่คือสมดุลที่ถูกต้องที่สุด เพราะเราไม่ควรยึดถือแต่ข้อเท็จจริงจนไม่ใส่ความคิดเห็นของตนเองลงไป หรือจะเอาแต่ความคิดเห็นแล้วไม่ดูข้อเท็จจริงเลยก็ไม่ได้เช่นกัน ขอบคุณทั้งสองท่านสำหรับการใช้เวลา 4 ชั่วโมงเขียนอะไรที่น่าคิดมากมายหลายประเด็นแบบนี้ หวังว่าจะได้เจอกันอีกเร็วๆ นี้นะครับ อาจจะเป็นที่สิงคโปร์ในเวลาไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ก็ได้ครับ
The editors of WOW from Singapore, Malaysia and Thailand convene online to exchange their thoughts on what they saw at the fair this year.
Words: Ashok Soman, Daniel Goh and Ruckdee Chotjinda Opening Photo: WWGF/KEYSTONE/Valentin Flauraud
Now that Watches and Wonders Geneva has receded into memory, it is time for the editors of WOW to take stock in what has become an annual tradition. This story is no mere recap of spec sheets. It is a conversation that meanders from the technical brilliance of TAG Heuer’s chronograph flex to the trend-busting audacity of a 47 mm celestial behemoth from Patek Philippe. Whether you are looking for the next “sleeper” hit from Van Cleef & Arpels or trying to understand how Rolex is celebrating 100 years of the Oyster, pull up a chair.
DG: I always joke that every time I come to Geneva, I only see the airport, my hotel room and the Palexpo! I always love Day 1 where we get in for the first time, and start to get the lay of the land again. There have been quite a number of changes this year.
Audemars Piguet, the new kid on the block is kind of the first booth we see. The amount of thought and storytelling put into that space, I think, is leaps and bounds above every other brand. It was like a mini exhibition on its own, and if I had enough time I could have easily spent two hours there. Maybe it wanted to emphasise the public experience? What do you guys think?
AS: Actually, Audemars Piguet was one of the original SIHH brands, as you both will recall, and I was impressed that it went in a totally different direction this time. Looking at it with fresh eyes, you would not know that the brand ever participated in this kind of fair.
As Daniel said, the Audemars Piguet booth was a recreation of the manufacture and was kind of like a visit to Le Brassus so you get a guided tour. If nothing else, it is very geared to the public, who have probably never visited the little village the brand calls home. For the public days, I have to hand it to Audemars Piguet because it arranged refreshments for people in the queue, and it had very long ones indeed.
RC: Oh, I didn’t know about this refreshment service. That’s very nice. Before the fair started, I kind of tried to speculate where the booth would be. The space left vacant by Bell & Ross was almost equivalent to Audemars Piguet’s booth back at their last SIHH. But then the brand went on to take over the entirety of the old auditorium to execute the magic described by Daniel.
Where the press like us was concerned, I applaud Audemars Piguet’s handling of the Touch and Try sessions. At the beginning of mine, the brand was very clear that journalists could take unlimited photographs and videos, but livestreaming was not allowed – one of my pain points was taken care of there. You both may recall my run-ins with less than considerate YouTubers and TikTokers last year, with apologies to the nice ones out there. No stereotyping is intended here, of course.
AS: Touch and Try sessions did take some positive steps forward, although I maintain – as you guys do – that there are too few sessions and rooms are too small or limited. And some brands show the watches at the front of the room, after the slide shows and videos, which means there is a scrum. I think having rotating trays and presenters, as Van Cleef & Arpels and Piaget do, is much better. Everyone gets their shots, and can decide how to attack the pieces and information.
At TAG Heuer, I was my usual annoying self and asked about amplitude. Yes, I was that guy at that presentation. Since the brand also had multiple people handling presentation duties, one of them went out and got Carole Forestier for me. Actually, more than one person from the development team came. That was awesome. Thanks, TAG Heuer!
DG: I assume the question was regarding the new Monaco Evergraph. I too found that fascinating! No questions about amplitude for me but just the idea of using this flexible bi-stable component was really cool. I loved the concept, and I loved that it was a new take on a chronograph. I suppose the concept only works because the Monaco is a square movement or maybe the brand can bring this technology into Carrera models as well?
AS: I think the LIGA tech here can manage the same Evergraph trick in any shape really. This is more a question of where the technology fits in the collection. TAG Heuer already has too many chronograph variants in the Carrera range so the decision to keep the Evergraph as a Monaco exclusive is the right one.
DG: Actually, you know what that little component on the Evergraph reminds me of? The Patek Philippe Ref. 6105. It has a sunrise and sunset indicator and the component that controls this function is also flexible but not bistable.
AS: Oh gosh, you went in an interesting direction here. Did you guys recall that Patek Philippe came to the compliant mechanism party in 2017? That is actually the Advanced Research piece that year, aka Ref. 5650G. It would not surprise me that the brand might deploy something like this again.
RC: I remember that watch, of course. It was the first Advanced Research watch after the founding of WOW Thailand in 2014. The other AR watches were from earlier, between 2005 and 2011. I even remember where I stood in the presentation room when the Ref. 5650G was shown to us.
DG: Wow … I had to google that reference! I actually think 2017 was my first ever Baselworld. Gosh I was a baby (at least in terms of watch knowledge) then so this would have probably gone over my head!
RC: It’s all right, Daniel. Patek Philippe’s regular line-up alone each year already entails a wealth of information for us to study. As for Ref. 6105 that we held in our hands, you will not believe what I like best about it. I like how Patek angled the date ring slightly clockwise so that the date numbers can double as the hours for the sunrise and the sunset as well. I mean, I would not have thought of that simple solution in three lifetimes! This allows the two semi-circular scales to be quite minimalistic, as in free of small numerals.
DG: Yes! I too found that so clever!
AS: There is much to like about Ref. 6105, for sure, just as there is in the entire Patek Philippe lineup. This is one brand that really went big on the power of surprise. A Nautilus desk clock on the occasion of the anniversary? Amazingly left field. And the range of time-only Nautilus models, which for the first time I can recall, are limited editions with the limitation officially noted. And I have not even gotten into the reissued museum piece, the fox-and-crow watch, Ref. 5249, which is astonishing! And the alarm piece? Like, what?! There were really layers to work through at Patek Philippe.
RC: You are right. There was a lot to process, and we are still processing now, three weeks after the fair started, at time of this writing. I’m glad I had two sessions with Patek Philippe (i.e. a regular presentation and a photo shoot) otherwise I would not have been able to handle as many novelties as I did. The same is true for my time with IWC, Jaeger-LeCoultre and Cartier. I made a count at the end of the fair. I had 49 appointments with 34 brands across six days. I did have proper lunches on two out of those six days as well. Yes, I am very proud of myself.
DG: Wow! As well you should be. That is an impressive six days. So, guys, what would be your standout watch of the entire show? I have two.
AS: I try not to think about the number of appointments after the fact! My watch of the fair, as I noted online, is the Parmigiani Fleurier Tonda PF Chronographe Mystérieux and also the Evergraph, for different reasons. Two chronographs that redefine what that complication feels like or looks like, or reengineers it as if it never existed before? That is unprecedented.
RC: The Tonda PF Chronographe Mystérieux is one of the watches that I looked forward to operating the most at the fair. In fact, it was the one watch I think I could fully appreciate after I get to push that button myself and see how the five hands actually work in real life.
The watch is so intuitive that its simplicity could not be fathomed by the journalist next to me. It was probably too good to be true. And noticing possible linguistic misunderstanding between the person and the presenter, none of whom spoke English as their first language, the American journalist who sat on the other side and I more or less took over the demonstration of this brilliant chronograph in our layman terms.
AS: There has never been anything like it and just conceiving of this idea is amazing. Five hands and three clutches – with all hands on the same axis – is a lot to take in, and the brand does have other models to dig into. You really need to have a moment to operate the watch and see how it works; the feel of the pusher is different to anything else out there.
DG: I agree with Ashok on the Tonda PF Chronographe Mystérieux. It is one of my absolute standouts of the fair as well. The idea seems simple enough to hide the chronograph, but the ability to have a flyback function on three hands at once is kind of crazy. And then, to have them “remember” the original position of the hour and minute hand and snap back to the current time (cozily resting on top of a pair of golden hands that keep the current time even when the chronograph is activated) after the reset. Come on, how cool is that!
RC: And, Daniel, back to your question about my standout watch, which I was asked for the first time this year by a brand rep during a private session. There were no other journalists around, and I was probably too relaxed and too quick in my response to her: Van Cleef & Arpels Midnight Jour Nuit Phase de Lune.
I was (or probably still am) a moon phase person. So, for them to have a moon phase indication inside of the moon that rotates throughout the actual day/night cycle is just lovely. Better yet, to operate the animation that shows the moon phase even during the daytime, power is not drawn from the mainspring! That 10-second animation is delivered by the power of your own thumb as a spring is armed when you push that button on the side of the case. That’s brilliant, and I am very glad I asked the question about power usage.
DG: We get asked this question multiple times daily, I am sure. Oh yes, I remember that Van Cleef & Arpels watch. It was such a sleeper hit in my opinion. And yes, I totally agree with you about the activation of the mechanism not drawing power from the mainspring! I am sure with this watch the wearer will be activating this quite a bit, and you don’t want the watch stopping in the middle of the day.
RC: Looking at some of the behind-the-scenes pics, the moon phase disc is a white mother of pearl one with three circular blue spots on it, then the opening on the moon just travels over that disc. It is an inversion of the moon phase disc on the Ulysse Nardin Blast Moonstruck where they have moon surface imagery on an otherwise blue disc. And what is the second watch that stood out for you, Daniel?
AS: I love the Midnight Jour Nuit Phase de Lune, and the Midnight Heure d’ici & Heure d’ailleurs too. I did not realise it at the time, but the brand finally has something men cannot object to. The two watches are not in the ladies’ collections and do not have diamonds – they are not gem-set at all. As for the Phase de Lune, I spent some time thinking about how the moon phase display connects with the movement while still rotating around the dial.
DG: Zenith’s G.F.J. It is not a new watch by any means but this year they launched a limited edition with an onyx dial and a tantalum case. It has everything I loved about the G.F.J., the classical styling, smaller case size and Calibre 135 movement, but without the distraction of colour. It is super sleek and unassuming. And of course, who doesn’t love the heft of a good tantalum case?
AS: Tantalum is always on the verge of having a moment, right? There is a tantalum perpetual calendar model at H. Moser & Cie, which is the first watch to ever feature a dial in tantalum I think. Tantalum is very impressive both in terms of looks and the feel. The question of price and exclusivity comes to the fore here, because any time this kind of material is deployed, prices will go up and the value may be uncertain.
DG: The question of price and exclusivity for tantalum I imagine will be not as volatile as gold? Because gold is a commodity traded on the world stage and is affected by many geopolitical factors whereas tantalum as I know is quite an obscure material used in very specialised industries?
RC: Ooops. You have just opened a can of worms there. Ashok will write until past our lunchtime now that you are talking commodity prices. Ha ha.
AS: Well, luckily for you guys, and you too dear readers, I plan on covering innovations all year long in 2026 (and into 2027) so I will not take up this invitation! Anyway, commodity prices are central to this innovation story.
What I will say, broadly and briefly, is that innovation has become so much more key here at WWG that I feel it will be an important part of the discourse. LAB, which had its own space inside the Palexpo from the start of the physical fair, is really coming into its own. This year, materials specialist BIWI was also present. For context, BIWI is the Swiss firm responsible for various material experiments, from Richard Mille to Norqain and TAG Heuer.
DG: Every time I visit the show, the sheer amount of information thrown in my direction can be quite overwhelming. I take down notes for what I feel is interesting and then tell my brain to just let go of that thought so I can free up bandwidth for the next thing I am about to see. Then after the chaos of the fair settles, I pick up this notebook with a jumble of scribblings to then decide what I should be focusing on. And in that regard, sometimes there are watches that never really stood out at first but then on a revisit, suddenly looks a bit more attractive.
For me I think it is Chopard’s L.U.C 1860. I didn’t plan to bring this up in this conversation. When I saw the watch in Geneva, it was presented as a new dial colour, an update from the salmon dial which was discontinued, I didn’t really have an opinion on it. But recently I have been seeing the watch pop up on my feed and that blue is really quite special on the wrist. Chopard calls it Aeruse Blue and it’s not really vivid, nor is it on the pastel end of the spectrum. It’s a very unique shade and I have been getting drawn to it more and more for some reason to the point now I feel like it is getting near the top of my list for things that I would buy from the fair if money was no object.
AS: Chopard impressed me with nothing at first. Then I learned that a certain Alpine Eagle model features the first antimagnetic metal hairspring. And then I too gave that L.U.C 1860 a second look. Revisiting first impressions is one of the most fun and useful things about watch fairs, I think. I had the same thing happen to me at Tudor. The Monarch is actually really cool but you have to see it in person.
RC: I confess to not being able to make even one appointment with Chopard this year. I tried and they tried but our schedules just could not be aligned. So I am glad you both have a little bit to share on this brand I greatly admire.
I also did not have the time to go to Time to Watches, despite them being next door to the Palexpo and despite their sensible dates. Boss Ashok, you made it there, right? Can you tell us what impressed you there this year?
AS: This year, Time to Watches and the other fair, Chronopolis, were covered more thoroughly by Zara. But I went to the other fairs out of personal interest and, again, because people at the fair asked me to go look at something! What can I say, I am a sucker for a nice novelty, such as the Baltic Seconde Majeure, made in collaboration with SpaceOne; both brands showed at Chronopolis, which was a genuinely fun affair. Just a bunch of stands, which are little more than tables with trays of watches, and good folks trying to entertain everyone who dropped in.
As for Time to Watches, the location is indeed very helpful since one can just shuffle along from the Palexpo on foot. Dominique Renaud was showing there, and everything about this legend’s presence in watchmaking this year is amazing. I had to go, even if just for this. Also, Felipe Pikullik was showing, and I have never had the pleasure of holding any of his watches, or experiencing them in the metal. Well, that is sorted now!
DG: I didn’t manage to make the time for Time to Watches but I did manage to go to Chronopolis. I have to say its location, the Halles de l’Île, which is literally in the middle of the Rhone River, is perfect for a last day, second to last appointment kind of agenda. As Ashok mentioned, just a bunch of stands, nothing spectacular. Nothing spectacular except for the watches! Baltic’s Heures du Monde collection is the one I am currently infatuated with, especially the one with the labradorite dial. Gorgeous.
RC: Oh … how envious! My hotel was within walking distance to Chronopolis and yet I could not attend. It would have been possible if they started one day earlier or finished one day later. Anyway, I can proudly (again) share that I am probably one of the few journalists to have attended the special exhibition commemorating the 100 years of the Oyster case. This is located within the Rolex booth at WWG. I didn’t know about it until Saturday 18 April so I made the conscious decision to skip Time to Watches that was planned for Sunday 19 April to go back to Rolex once more. And I was in for a treat!
Never before had I been in a room with so many legendary Rolex timepieces like the first generation Oyster-cased watch, the first generation Oyster Perpetual Datejust, the first generation Oyster Perpetual Explorer, the first generation Oyster Perpetual GMT-Master and so on, as well as the actual three Deepsea watches from the 1953, 2012 and 2022 expeditions!
The enclosed walkway ended with a small theatre that showed a short but HIGHLY IMPACTFUL movie about the Oyster and its achievements over the century. I was very glad I went back for this. I left very fulfilled as a history buff and a nerd in general. If you are curious about what moved me so much, please look up “Worn on the Wrist of History for 100 Years – The Oyster” on Rolex’s YouTube channel. I recommend a large screen and a dark room if possible, or at least a quiet one with no distraction.
AS: I think Rolex needs to shout a bit more about these exhibitions – the GMT-Master one was held first in the Palexpo, exactly as this year’s Oyster one, before moving on to the rest of the world. I hope the same happens this year too. As Ruckdee says, it is a rare opportunity to see a variety of historical models, if that is your jam (you are reading this so this must be you, dear readers).
On that note, Rolex is celebrating 100 years of the Oyster and this is reflected in all manner of special executions, including a never-before-seen Jubilee dial (which I predict will leave an indelible mark in people’s consciousness) and a special bimetal Oyster Perpetual reference that everyone will have seen on social media.
DG: It is really great to see Rolex play with so much colour like on the Jubilee dial. For me however it is the increasing use of natural stone dials that appeals to me. I love the new Oyster Perpetual Day-Date 40 with the light green aventurine dial. It also unveiled a new gold alloy called Jubilee Gold. Maybe I have already been sucked into Rolex fandom but the Jubilee Gold is beautiful. It has a softer hue to their Everose gold and paired with a lighter green aventurine dial, I am sold.
RC: I, too, am drawn to the Oyster Perpetual with “100 years” marking, but that could be my fear of missing out on the special occasion. Aesthetically, without any anniversary consideration, my favourite Rolex novelty at WWG this year must be the Datejust 41 with green ombré dial, fluted bezel and an Oyster bracelet. There is something quite mysterious about the gradient from dark green to black if you ask me.
AS: So, despite claims to the contrary, there was a lot to see at Rolex! To those who expected another banger like the Land-Dweller, we cannot have something like that every year. You know, this model from last year made me rethink my position on the latecomers to the integrated bracelet party. It is such a gamechanger that the new Jaeger-LeCoultre Master Control Chronometre series with integrated bracelets is cast in a new light. Ditto the IWC Ingenieur, and also integrated bracelets at Hautlence, Corum, Bremont and so on.
RC: Speaking of which, while I appreciate the overall design, the bracelet link shape, the proportion and everything about the Jaeger-LeCoultre Master Control Chronometre, I have to respectfully say that I don’t like the name!
Yes, I feel the watches could have benefited from having a more distinctive name, especially when they do not share the same case design as the regular Master Control as we know it. I mean, okay, if starting a new watch collection is too much, then Master Control Sport or something would have been more indicative of the overall design than Master Control Chronometre. There, I said it.
AS: Oh my god please do not get me started on names! Jaeger-LeCoultre in particular seems intent on teaching me French or something. I feel much better now about Patek Philippe’s insistence on sticking with reference numbers.
DG: Naming conventions aside, I think it is a good move for the brand. It gives their existing clientele a nice daily-wear watch at three price brackets and with precious metal options. It may even help convert new fans, serving as an alternative entry point to the Reverso.
RC: Jaeger-LeCoultre will only get new fans if the prospects can see the new Master Control Chronometre watches easily enough. Right now, if you go to their web site, you will not see it from the “Watches” menu because you will have to go into “Master Control” first in order to see them. This is unlike the Polaris, for example, where it is a full-fledged collection that is visible from the first glance.
On your mention of good moves, another one I noticed this year at WWG is by Bulgari. They finally cave in to the demands of the market and offer the Octo Finissimo Automatic in 37 mm. And as I feared, they have officially turned the line from an exclusively men’s one into a unisex one, with promotional pictures of ladies wearing the watch now.
AS: I found this one very strange because Bulgari already has a literal tonne of models that work for ladies. How many women want an Octo over a Serpenti or Tubogas, or in addition to?
RC: Well, if they did not stop fashion-forward men from wearing a Serpenti, ladies wearing an Octo Finissimo is only natural. After all, from my experience of about four years, ladies love seeing an Octo Finissimo on men’s wrists! But whether or not they want to wear one on their own wrist remains to be seen.
DG: In all fairness, I think the reduction of the size will make it wearable for a lot more people regardless of gender. I put it on and even though on paper it says 37 mm I think it still wears a lot bigger.
RC: Between the 40 mm and the 37 mm versions of the Octo Finissimo Automatic, I would say that the latter is more wearable. The original one was slim but not small. You have to have a reasonably big wrist or a very flat one to be able to wear it. And unlike the chronograph version, the empty space on the dial of the 40 mm time-only model did not serve any practical purpose anyway.
AS: Smaller versions of successful models, now aimed at women, are probably going to peak as a trend. Watch brands have been signalling this idea, central to getting women as customers, for some time. Personally, I always look to what Cartier sells to ladies, as far as watches goes, and also Patek Philippe. In particular, Patek Philippe sells upwards of 70,000 watches annually; those are not primarily Calatravas or sports models. In other words, selling watches to women is not rocket science.
RC: So, to ensure our well-being of a proper lunch in our respective cities, we can conclude that we like most everything we saw at WWG this year, and that it left us with high hopes for the rest of the year? Daniel first?
DG: Yes, as hectic as it was, I came back to Malaysia still thinking about all the watches I saw in Geneva for weeks after. The vibe was bustling and lively, and just to know that almost everyone in the massively packed halls all had opinions of these mechanical devices on our wrists is amazing. I just wonder how long the Swatch Group can stay away from fairs like this one, but with that being said, if they do come in, we really need to fine tune our focus even more with such limited time. I did hear a rumour that even Georges Kern was spotted roaming the halls.
AS: House of Brands is definitely coming to a watch show near you soon! On hopes and such, it is both yes and no, because our coverage is biased towards things we like – we are all about the positive vibes here. Also, bad watches should be ignored, not talked incessantly about. I think I will always have high hopes for a future filled with great watches but almost no hope as far as prices go. And yes, House of Brands is another one of those naming conventions that trigger me.
RC: You really know how to make the last words, dear Ashok. And I know I can depend on you both for being personal and professional at the same time. I think that it is exactly the right balance because we should not be all technical and not passionate at all, and vice versa. Thank you, guys, for four hours of thought-provoking writing. I look forward to seeing you both again, possibly in Singapore in a few months.
